برده از چشمان من، چشم تو خواب جاي خون، جاريست در جانم شراب اتفاق عشق، يكبار است و بس اهل منطق نيست، يا حرف حساب ترجمان عشق، حال عاشق است گيج و سرگردان و بدمست و خراب
هلا! سکوتِ هجاهای ساده ی ممنوع گلوی تشنه ی عصيانِ باده ی ممنوع نفس گرفت در اين بی صدا شب آيا باز خروسخوان شکند بغض اراده ی ممنوع زَنی زِ نِی لبکش زار زار قی می کرد تعفنِ هوس اَش را به جاده ی ممنوع
هم یار یار ماست هم امسال سال ماست چشمی بیار و شعبده کن عشق مال ماست از فرط عاشقی غزلم ذوق میکند ابیات عاشقانه کجا شرح حال ماست ما هر دو دلخوشیم ولی فرق میکند من با خیال او خوش و او بی خیال ماست
پارهي پيرهن، چه بايد كرد؟ راستي روح من، چه بايد كرد؟ بي گمان در خم تو ميميرم مرده را بي كفن، چه بايد كرد؟ طوطي سبز باغ شعر بگو در هجوم زغن، چه بايد كرد؟
